Biografie

Henk Oosterling (1952) werkte na zijn pabo opleiding in de zeventiger jaren met Turkse en Marokkaanse gastarbeiders en jongeren op Rotterdam-Zuid. Hij ontwikkelde voor deze groepen drie taal- en politiseringsmethoden die het decennium erop in heel Nederland werden gebruikt. 1980-1981 studeerde hij zwaardvechten (kendo) in Japan. Na terugkeer richtte hij kendoschool Fumetsu in Rotterdam op, werd in 1983 Nederlands kampioen kendo, was van 1981 tot 1986 lid van het nationale team, waar hij in 1986 derde van Europa mee werd en organiseerde in 1989 de Europese Kampioenschappen in Amsterdam.

Vanaf begin jaren zeventig houdt hij zich met milieuproblematiek bezig. In 1983 ontwikkelde hij voor de gemeente Rotterdam een lagere school methode over alternatieve energiebronnen en duurzaamheid Energie in ‘t klein! Zijn filosofische inzichten verwerkte hij in 2007 in de door hem geïnitieerde onderwijsinnovatie Rotterdam Vakmanstad. In 2012 ontwierp hij een digitale Double Degree cursus Ecophilosophy op de Erasmus Universiteit Rotterdam. Vanaf 2013  geeft hij daar met Jan Rotmans de honorsclass Sustainability. In 2020 verscheen van zijn hand Verzet in ecopanische tijden. Van ego-emancipatie naar eco-emancipatie (Lontano).

Oosterling was tot 2018 universitair hoofddocent aan de Faculteit van Wijsbegeerte van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Na zijn studie in filosofie, linguïstiek en Japans in Leiden haalde hij in 1985 aan de Erasmus Universiteit Rotterdam zijn master (cum laude) en promoveerde in 1996 (cum laude) op het werk van Franse differentiedenkers. Tussen 1985 en 2018 doceerde hij naast dialectiek en hedendaags Frans denken ook kunstfilosofie, interculturele filosofie – met een specialisatie in Japanse cultuur en Zen – en ecofilosofie.

In 1989 startte hij met Heinz Kimmerle een onderzoeksprogramma Interculturality waaraan in de jaren erop vele filosofen uit alle werelddelen deelnamen. Tussen 1997-2004 initieerde en coördineerde hij het international onderzoeksprogramma Intermediality. In dit onderzoek naar de cross-overs tussen filosofie, kunst en politiek werkte hij samen met kunstenaars en regisseurs uit alle disciplines. Zijn aanvankelijke onderzoeksfocus op beeldende kunsten verschoof geleidelijk via performance- en installatiekunst naar de podiumkunsten waarna ten slotte het accent op architectuur en design kwam te liggen. Van 2015 tot 2018 ontwikkelde hij een integrale onderwijsstrategie voor de Academie voor Dans en Theater van ArtEZ.

Tussen 2005 en 2008 richtte zijn onderzoek zich op politieke issues als radicalisme en fundamentalisme. Hij implementeerde zijn inzichten rond interculturaliteit in een stadsvisie en ontwierp onderwijsstrategieën. Tussen 2004 en 2008 implementeerde Oosterling deze inzichten in de uitwerking van integrale gebiedsontwikkeling en sociale duurzaamheid. Hij werkte hij met straatgroepen en ontwierp integrale gebiedsplannen voor Stadshavens Rotterdam en de deelgemeente Feijenoord. In 2008 startte hij een innovatief lange termijn programma in de onderwijskolom van basisschool tot het hbo onder de noemer Rotterdam Vakmanstad Skillcity (RVS). Uitgaande van de filosofische inzichten van Foucault, Deleuze/Guattari en Arendt ontwierp en implementeerde hij met het oog op de 21st Century Skills van de VN een integraal leerplan rond een eco-sociale cirkel waarin naast sport, eten en tuinieren ook kunst, techniek en filosofie worden gegeven. De onderwijsinnovatie werd door de gemeente Rotterdam (2008-2011) en Stichting De Verre Bergen (2001-..) gesteund en vanaf 2008 in het kader van Pact op Zuid op verschillende basisscholen, een vmbo en mbo uitgezet. Dit eco-emancipatorische project verbindt netwerken rond de school om bij leerlingen mediawijsheid en ecowijsheid te versterken met het oog op een duurzaam vakmanschap. In 2011 schreef hij mee aan de competentieprofielen voor de opleiding Social Work van de Hogeschool Rotterdam. Oosterling was van 2011 tot 2016 directeur van RVS en nam in 2018 afscheid van de EUR.